Ian Wrıght ve ENFES BİR GOL

Futbolun tozlu raflarına kendini atabilmiş, üzerinden yirmi beş yıl geçmesine rağmen hala konuşulmayı başaran bir golden bahsediyoruz. Takvim yaprakları 28 Ağustos 1993 gününü gösterirken, tepede de neredeyse güneş gözüküyor Londra’da hiç alışık olmadık şekilde.

Highbury tıklım tıklım, bir şenlik havası hakim.

Derken her şey kaleci Seaman’ın degajıyla başlıyor. Havada adeta hedefini arayan top, hiç adres sektirmeden Wright’ın usta ayaklarına varıyor o kalabalığın arasında. Wright da gücünü gösteriyor rakibe. Bir sola bir sağa, bitirici dokunuş ve topun kaleye gidişini seyreden binlerce insan…

Everton stoperlerinin deyim yerindeyse bir ”semazen gibi” dönmesinden ise henüz bahsedilmedi bu yazıda!

 

 

 

Bu gol hakkında Wright daha sonra şöyle bir açıklama yaptı:

”İlk düşüncem topun bizde kalmasıydı ancak topu Matt Jackson’un üzerinden attıktan sonra tek bir şeye odaklandığını gördüm. Tekrar dönmekte zorlanacağını düşündüm, bu yüzden topu tekrar üstünden geçirdim. O an ceza sahasına girmiştim. Neville Southall topa sert vuracağımı düşünmüş olabilir ama top ayağıma iyi oturdu ve üzerinden aşırttım. Bu golün en iyi tarafı bunu hiç beklemememdi. Gole gidiyorsanız, ne yapacağınızı düşünür ve bunu yapmayı umarsınız ancak bu tamamen içgüdüseldi ve doğal olarak gerçekleşti. Taraftarların alkışları biraz değişikti. Tekrar santra yapıldığında hala konuştuklarını duyabiliyordunuz. Sanırım özel bir şey gördüklerini düşünüyorlardı. bugünlerde insanlar benimle ne zaman konuşsa bu golden bahsediyorlar.”

Yukarıda bahsettiği kaleci Nevile Soutball da maçtan sonra gidip kendisini tebrik ediyor,
her ne kadar o an tarlası yanmış çiftçi gibi bir görüntü verse de…